تقدیم به کورت وونه گات عزیزکه آخر به هیروشیمایی ها پیوست 

وقتی آسمان چتر نجاتت را قرض گرفته باشد می تواند با خیال راحت روی زمین را نگاه کند و اصلن از هیچ چیز غیر واقعی , نترسد. تو هم می توانی دور خودت بچرخی و کسی را که دوست داری صدا کنی. دوست داشتم قبل از اینکه باران بیاید زمین را خیس کنم. هر چه فکر کردم یادم نیامد کجای زمین می شود دنبال کسی گشت که رفته باشد کنار و دیگر قصد برگشتن نداشته باشد. همه ی راه را برگشتم کسی به بعضی چیزها فکر نمی کند. مثلن چند تا تجربه داشتم که همه مشترک بود. فکر کنم توی راه همه را مرور کردم.

                                    کوورت وونه گات در گذشت

روزهاي آخر هر ماه از يك صندوقدار قديمي بانك سوال مي كردم "امروز براي شما روز با ارزشي است؟"  و از صندوق قديمي اش سكه ها را برمي داشتم و خودم را به نشنيدن مي زدم اگر باز هم چيزي براي شنيدن بود دستهايم را بالا مي آوردم و با مراسم مخصوصي به گوشهايم مي چسباندم به هر حال يك روز با ارزش ديگر سپري مي شد و دوباره مسير روزها مرا به سمت آخرين روز ماه مي كشاند وهميشه يك صندوق دار قديمي بود كه مرا بجا بياورد و دوباره كلي برايم حرف بزند و با آن سوال مسخره بي ارزش مواجه شود " امروز براي شما روز با ارزشي است؟" به آنجا هايي كه قبلن  چيز زيادي نشنيده بودم دوباره بر مي گردم شايد چيز تازه تري باشد كه روز آخر ماه را خوشحال كند